BIO

Baroc is het signatuur van Bart Ocket, geboren in 1959 en wonend in Brugge. Op het vlak van de schilderkunst is hij een autodidact. Behalve het bouwkundig tekenen in zijn studies als industrieel ingenieur bouwkunde heeft hij tot op heden geen academie of tekenschool gevolgd. Is zijn onbetwistbaar artistiek talent aangeboren of heeft hij het zichzelf gaandeweg bijgebracht, ‘who knows and who cares ?’

Zijn artistiek parcours werd alvast gekenmerkt door intense opflakkeringen, voorafgegaan en gevolgd door “stille” periodes waar hij niet aan tekenen of schilderen toekwam.

Hij startte met het maken van pentekeningen van kerken, kastelen en historische gebouwen, en baseerde zich hiervoor op oude postkaarten die hij omzette in hyper- realistische pentekeningen.

Na een niet-onverdienstelijke periode van aquarelleren – volgens Bart heeft hij ooit één goede aquarel gemaakt – volgde een lange periode van artistieke stilte, waarin gezin en werk primeerden.

Vanaf 2010 kreeg hij door gewijzigde werkomstandigheden opnieuw tijd en ‘goesting’ om te schilderen. Bart Ocket : “ik kwam uit een zeer stresserende job en ik geloof er sterk in dat artistieke creativiteit maximaal opborrelt als je hoofd ‘vrij’ is.” Hij kwam al snel in contact met de ongebreidelde mogelijkheden van acrylverf, eerst op papier en karton, daarna op canvas.

Sinds 2012 leeft en werkt Bart Ocket in Brugge, voor hem de perfecte symbiose van een stad die je niet de moed in de schoenen doet zinken, die de menselijke maat heeft bewaard, met een historiek die de titel “schatkamer van Vlaanderen” absoluut verdient, die hem ontroert, inspireert en hem ‘verplicht’ om te schilderen. Hij kwam in contact met het schildersatelier van Huis De Meester in Brugge en vond hier zijn voedingsbodem. De wekelijkse zaterdagmorgensessies dreven hem naar een eigen kenmerkende stijl.

Zijn werken zijn hoofdzakelijk figuratief en bestaan vooral uit figuren en gezichten. De wisselwerking tussen licht en schaduw is een constante. Bart : “ Edward Hopper zei ooit aan het begin van zijn carrière : ‘what I wanted to do, was paint sunlight on the side of a house’. Ik voel mij bijzonder verwant met die uitspraak. “

Het zoeken naar nieuwe dragers, ondergronden om op te schilderen, en de relatie tussen ondergrond en thema vindt hij fascinerend.

“Schilderen werkt voor mij bevrijdend, ik verlies me compleet in het werk waaraan ik bezig ben, tijd bestaat op dat moment niet meer en ik kom in een soort van gelukzalige extase als ‘het ‘ lukt, of als ik een nieuwe combinatie van vorm of kleur heb gevonden. ” Tijdens de ganse duurtijd van een werk, van concept, ontwerp tot het finale schilderij heb ik als het ware een relatie met de figuur die ik aan het schilderen ben, ZIJ is mijn lief, HIJ is mijn maat. Het zijn kortstondige, zelfs passionele verhoudingen, ik kan op die momenten aan weinig anders denken… Het werk, waaraan ik meestal een week of langer bezig ben, staat constant in mijn blikveld, en ik word er op elk moment van de dag als het ware naartoe gezogen ! Van sommige werken kan ik moeilijk afscheid nemen !”